Museum voor natuur en landschap
NL EN D

Mittelalterlisches Fest

18 und 25 Juli

1, 8 und 15 August

12 mei

Sinds vorige week staan de honingbijen in hun eigen kast. Onder grote belangstelling werden de bijen van de ene naar de andere kast gebracht. Alle raampjes zijn overgezet en de bijen schijnen het goed naar de zin te hebben. Ook is goed te zien dat de wilde bijen een mooi plekje hebben gevonden op de zonnemuur met bijenhotels. Er kwam zelfs even een roodborstje op bezoek.
Het was vanmiddag weer heerlijk om op Terra Maris te zijn. Wat een rust in de mooie tuin.

lees verder »

Monique Jankowski | 17-05-2017 | Reacties (4367)

7 april

Afgelopen vrijdag was het mooi weer en stonden we met de informatietafel buiten. Er kwamen gezellig wat museumbezoekers langs en we konden vertellen over het leven van de honingbij.
Op de foto zie je een grote klomp bijenwas. Deze was is gesmolten van gebruikte raampjes uit de kast en lag op de tafel bij ons. We kregen een paar keer een honingbij op visite, die even kwam kijken naar de was. Het is goed mogelijk dat de honingbijen, die af en toe rondvliegen uit de kast komen, die op Terra Maris staat. Deze bijen doen het goed.
De koningin zit in de kast en de werkbijen halen de stuifmeel en nectar uit de buurt en brengen dit naar de bijenkast. Het stuifmeel wordt o.a.gebruikt als voedsel voor de jonge bijen.
Tot kijk in Terra Maris.

De imkers

lees verder »

Monique Jankowski | 21-04-2017 | Reacties (4324)

10 maart

Vandaag zat de imker vooral lekker buiten. Er waren niet zo veel bezoekers dus was het genieten van het zonnige weer en de prachtige natuur. Buiten zie je al veel tekenen van de lente. De bloemen van het groot Hoefblad zijn geweldig mooi en daar vliegen de bijen ook op. Misschien zie je het wel op de foto. Ook de mooie sterhyacint is een schitterend opvallend bloemetje. Het is mooi te zien en te horen dat de natuur ontwaakt uit de winterslaap.

lees verder »

Monique Jankowski | 13-03-2017 | Reacties (1945)

3 maart

Onderweg naar Terra Maris regende het en eerlijk gezegd dacht ik dat er niet zoveel mensen naar het museum zouden komen…..maar bij aankomst werd ik al opgewacht door een grote groep mensen. Ouders met kinderen, die graag iets wilden weten over de honingbij. Het was dus juist heel druk in het museum!! Dus heb ik de bijenspullen neergezet en gelijk met de mensen naar de bijenstal gelopen om daar ter plekke iets te vertellen over de bijen. Veel kinderen weten al wel veel over bijen. En er is zeker ook een hoop te vragen. Ik leg een briefje neer als ik even weg moet voor een rondleiding (zie onderstaande foto)….. maar mensen gingen naar de imker op zoek! Dus het was een doorlopende stroom vertellen aan de mensen. En leuk dat er ook zoveel kinderen bij waren vandaag.
Vandaag zag mijn ‘kraampje’ er ongeveer zo uit (zie onderstaande foto). In het boek wat daar op tafel ligt is ook te lezen dat de bijen al zo lang op de aarde leven, wel 100 miljoen jaar. Ze bestonden al toen er dinosauriërs waren….Dat weten we omdat er fossiele steen gevonden is met daarin de bij!!! Tot nu toe moet ik nog steeds aan de mensen vertellen dat we nu nog geen bijen hebben, maar als het voorjaar wordt komen de bijen. En heel bijzonder de woningen van de bijen zijn er al. Vanmiddag kon ik de bijenkasten even bekijken. De kasten worden binnenkort geverfd zodat de bijenkasten lekker lang meegaan en dan kunnen ze neergezet worden op de bijenstandplaats.
Een gezellige, drukbezochte middag! 

lees verder »

Monique jankowski | 13-03-2017 | Reacties (3345)

24 februari

Vandaag was het weer heerlijk weer, dus trokken er meer mensen op uit en dat was ook te merken in het museum. Het Noorden van Nederland had vakantie en er waren dus vandaag ook ouders, oma’s, opa’s met kinderen.
Als we naar de plek lopen waar de bijenkast staat…die overigens de storm heeft overleefd lopen we ook langs de bijenhotels. Deze hangen heerlijk in het februari zonnetje. Als het weer zo aanblijft zal het niet lang duren voor de echte bijenkasten naar Terra Maris komen. Het is nu zeker leuk om over de bijen te vertellen maar om de bijenkasten van dichtbij te zien en vooral de bijen van dichtbij te zien is wel zo ECHT.
Toen ik even buiten zat zag ik bij de sneeuwklokjes vandaag de eerste honingbij. Op zoek naar stuifmeel. Wat een mooi gezicht. Zie je de bij ook op de foto?
Greetzzzz van de imker.

lees verder »

Monique Jankowski | 28-02-2017 | Reacties (5772)

17 februari

Vandaag is het vrijdag 17 februari 2017.
Het is mooi weer, het lijkt of de lente komt. Hier in Oostkapelle schijnt vanmiddag de zon. Voor de 2e keer ben ik vanmiddag in TM om museumgasten te vertellen over de honingbij. Het is rustig, weinig museumgasten. Samen met Elisabeth, ook imker hebben we op de plek waar bijenvolken gaan staan een oude bijenkast-onbewoond neergezet. Dan is het niet meer zo leeg. Ook gaan we aan de slag om honingraampjes te maken. Daarbij kan je gewoon kletsen.
Het mooie weer  lokt ons naar buiten. Wat een schitterende plek is dit toch. De sneeuwklokjes zorgen voor wat stuifmeel voor de eerste insecten. Wat is dat voor donkers op een klokje? Geweldig…een hommelkoningin. Nog wat zwakjes gaat ze op zoek naar nectar en later zal ze een plekje zoeken om de eerste eitjes te leggen. Dus vandaag geen honingbij maar de eerste hommelkoningin gezien.

lees verder »

Monique Jankowski | 28-02-2017 | Reacties (3869)

wesp eet wesp

Tijdens het werken achter in de landsschapstuin viel mijn oog op een wilg die vol met wespen zat. Ik heb hier een tijdje naar staan kijken toen er ineens een harde zoem voorbij kwam gevlogen en de wilg in dook. Het was een hoornaar. De grootste wesp die wij in Nederland kennen. Ze kunnen tot wel 35 mm groot worden. Voor mij de eerste keer dat ik deze wesp in de landschapstuin tegen ben gekomen. Het voedsel van deze wespen bestaat uit andere insecten, waaronder andere wespen. Op de ene foto ziet u de hoornaar, op de andere foto ziet u hoe die hoornaar een wesp aan het oppeuzelen is. Net als andere wespen bouwen hoornaars nesten, met name in boomholten. Mogelijk dat er een nest in de buurt te vinden is, want na een tijdje vlogen er zelfs meerdere exemplaren rond.Ondanks hun vervaarlijk voorkomen staan hoornaars bekend als niet agressief. Lange tijd was de hoornaar zeldzaam in Nederland, de laatste jaren zijn er steeds meer waarnemingen van ze, met name in het oosten van het land, maar ook in Zeeland zijn er steeds vaker waarnemingen.

lees verder »

| 09-09-2016 | Reacties (3117)

kleine wespenbok

Deze camouflage kunstenaar is vandaag waargenomen in de landschapstuin van Terra Maris. Het beestje doet zijn best om op een wesp te lijken, niet alleen qua uiterlijk (geel-zwarte tekening), maar ook zijn manier van vliegen doet aan een wesp denken. Het is de kleine wespenbok. Een tor uit de famillie van de boktorren. Het is in de benelux een algemene verschijning en dan in de maanden mei tot en met juli. De volwassen beestjes leven slechts een paar weken, de larven kunnen tot ongeveer anderhalf jaar worden. De volwassenen leven vooral van stuifmeel, de vrouwtjes kunnen een ander insect ook wel op hun menu hebben staan. De larven houden zich vooral op in rottend hout, waarbij dat van de beuk de voorkeur heeft.

lees verder »

jan tuin | 07-06-2016 | Reacties (6332)

Sint-Jacobsvlinder

De sint-jacobsvlinders zijn er weer. Deze vlinders zijn ieder jaar rond deze tijd in de tuin te zien, want vanaf half mei komen de vlinders tevoorschijn. De vlinder overwintert als pop in de grond. Rond deze tijd gaan de vlinders hun eitjes afzetten op het jakobskruiskruid en binnenkort zullen deze planten weer vol zitten met de bekende oranje-zwart gestreepte rupsen.
Jakobskruiskruid is een giftige plant, maar hier hebben de rupsen weinig last van. Ze gebruiken deze gifstoffen juist om zichzelf te beschermen tegen belagers. Met hun opvallende kleuren geven de rupsen en deze fraaie vlinder aan dat ze oneetbaar zijn.

lees verder »

Erik Speksnijder | 30-05-2016 | Reacties (8072)

Hooiland komt in bloei

Het is weer bijna zo ver: het hooiland komt tot bloei! De eerste orchideeën tonen hun paarse bloemetjes en de grote ratelaar schiet rap de grond uit. Persoonlijk vind ik dit één van de fraaiste momenten in de tuin. Vanaf juni tot september wisselen de verschillende bloeiers in het hooiland elkaar af en op mooie dagen worden deze bloemen bevlogen door tal van vlinders en bijen. Een vroege bloeier die zich achterin de tuin jaarlijks laat zien en op dit moment bloeit, is de donkere ooievaarsbek. Dit is een fraaie en fotogenieke wilde geraniumsoort.

lees verder »

Erik Speksnijder | 25-05-2016 | Reacties (1779)

Blog weer opgepakt

Beste lezer van dit blog,

Het blog heeft een tijd stil gelegen, omdat we serieuze serverproblemen hadden, waardoor het nauwelijks mogelijk was om een foto te uploaden. De serverproblemen zijn nu verleden tijd en we gaan derhalve hier weer van tijd tot tijd een nieuwtje uit de tuin posten.
Met vriendelijke groet,

lees verder »

| 25-05-2016 | Reacties (4252)

Weidebeekjuffer

Gisteren werd in de landschapstuintuin van Terra Maris een zeer bijzondere waarneming gedaan, nl die van een weidebeekjuffer. Weidebeekjuffers worden zelden gezien in onze provincie, want het is een typische soort van beken en die vind je met name in Zuid- en Oost-Nederland. Hoe het diertje hier terecht is gekomen, of het een zwerver is of een verwaaid dier, weten we niet.

lees verder »

Jan Tuin | 12-06-2015 | Reacties (4028)

Prachtschubwortel

De afgelopen weken kregen we een paar keer een vraag over die aparte paarse bloemen die groeien in de houtsnippers rond de oude beuk. 'Wat zijn dat voor rare bloemen? Van een afstand gezien, lijken ze wat op paarse krokussen, maar dit zijn het niet, want van dichtbij bekeken, zijn het duidelijk grote lipbloemen.'
Deze lipbloemen zijn de bloemen van de prachtschubwortel, een parasitaire plant uit de bremraapfamilie. In de tuin van Terra Maris groeit deze plant op grauwe abeel en schietwilg, maar hij kan op meer soorten loofbomen groeien. De plant leidt een verborgen leven en valt eigenlijk pas op als hij in bloei komt, want dan pas vormt hij duidelijke bovengrondse delen (Lathrea clandestina, de Latijnse naam van prachtschubwortel, betekent letterlijk 'de stiekeme verborgene'). De opvallende paarse bloemen geuren heerlijk en worden veelvuldig bevlogen door hommels.
Hoe we in de tuin aan de prachtschubwortel komen, weten we niet precies. Ik vermoed dat er een stukje van deze plant heeft gezeten in een plastic zakje dat ik in 1995 kreeg en moest planten in de buurt van een wilg. De inhoud van het zakje was onbekend, maar het betrof iets bijzonders. Omdat het een uitgedroogd hompje klei betrof en ik er niet veel van verwachte heb ik dit destijds uit beleefdheid maar bij een gele bindwilg aangebracht. Vele jaren later viel me op dat er rond deze wilg wat paarse bloemen van de prachtschubwortel bloeiden. Maar of dit het gevolg was van dit zakje, kan ik niet met zekerheid zeggen. Mocht u de prachtschubwortel willen, oogst dan over een poosje wat zaad van deze plant. De plant laat zich ook goed zaaien.

lees verder »

Erik Speksnijder | 01-06-2015 | Reacties (3964)

Opening jaar van de bodem

Vrijdag 6 februari jl. opende gedeputeerde Carla Schönknegt in Terra Maris het 'jaar van de bodem' in Zeeland en het nieuwe educatie lokaal. Bekijk onderstaande link.

http://www.pzc.nl/regio/zeeuws-nieuws/jaar-van-de-zeeuwse-bodem-geopend-video-1.4750716

lees verder »

| 10-02-2015 | Reacties (2239)

regenworm helpt tuinman

Rond de vliedberg, achter in de landschapstuin, zijn de regenwormen druk bezig met het helpen van de tuinmannen. Ze doen dat door op hun manier bladeren op te ruimen. Op de foto's ziet u blaadjes in de grond steken. Dat is het werk van de regenwormen. Zij trekken de blaadjes de grond in. Op die manier kunnen schimmels die van naturen in de bodem voorkomen beginnen met het verteren van het blad. Het blad valt in stukjes uit elkaar waarna de worm ze kan opeten. Het is even zoeken, maar als u de tijd er even voor neemt zult u meerdere blaadjes in de grond zien staan.

  

lees verder »

Jan | 05-12-2014 | Reacties (3738)

Rare herfst

Het is dit jaar een raar najaar. De bomen zijn al volop in de herfstkleuren of in sommige gevallen zelfs al redelijk kaal, maar de temperaturen zijn nog niet herfstachtig en ook zijn er nog maar weinig herfstbuien langs geweest. Hierdoor is het nog maar magertjes met de paddestoelen, hoewel in het hooiland wel een mooi groepje bleekgele mycena's en de nodige gazonvlekplaten te bewonderen zijn en bij het wieden flink wat gestreepte nestzwammetjes gevonden werden. Maar echt herfst is het hierdoor nog niet en de natuur lijkt wat van slag.
Zo vliegen er nog steeds dagvlinders rond -sommige soorten hadden dit jaar een zeer succesvolle extra generatie- en zo zag ik deze maand voor het eerst in de 20 jaar dat ik imker ben nog 2 bijenzwermen uit de bijenkasten komen; sowieso heb ik nog nooit van zulke late zwermen gehoord. Ook vliegen er nog steeds enkele wilde bijtjes rond. In de tuin zag ik pas o.a. de parkbronsgroefbij en gewone geurgroefbij en in een natuurgebiedje zag ik pas zelfs nog een late (dikkop?)bloedbij. Nu is het van sommige groefbijen wel bekend dat ze tot half oktober door kunnen vliegen, maar zoals het er nu uit ziet, wordt dit misschien wel november. Ik ben benieuwd wat dit najaar nog meer aan verrassingen gaat laten zien.


 

 

lees verder »

Erik Speksnijder | 31-10-2014 | Reacties (2694)

Bruine ratten

Het is een beetje een inkoppertje, maar ik kon het niet laten om de cameraval op te hangen bij de voorraadbak met stro voor de kippen. En jawel hoor, ruim 800 foto's van bruine ratten leverde dit op. Vanaf middernacht tot in de vroeg ochtend is het een constant komen en gaan van ratten op deze plek. Nu wisten we al dat deze hier zitten, vandaar 'een inkoppertje'. We zien hier de sporen van ratten, maar ook is het een gegeven dat op plekken die vrij toegankelijk zijn en waar stro opgeslagen ligt en waar af en toe graan gemorst wordt, bruine ratten zitten. Ook in het kippenhok zelf wordt er vast af en toe meegesnoept uit de voerbak, zolang ze echter maar van de eitjes afblijven en het hok niet teveel ondermijnen, dan mag het.

lees verder »

Erik Speksnijder | 31-10-2014 | Reacties (1444)

bladpootwants

Vorige week werd op de zolder van het museum een bladpootwants aangetroffen. Met een lengte van 2 cm is het een grote wants. Zijn naam dankt hij aan zijn bladvormige schenen. Van oorsprong komen ze voor in Noord -en Midden Amerika. In Nederland werd de eerste in 2007 in Bergen op zoom aangetroffen, inmiddels zijn ze in heel nederland te vinden. Ze leven van de sappen van naaldbomen. Daarom is het ook aannemelijk dat ze door de import van hout naar europa zijn gekomen. Overwinteren doen ze op allerlei beschutte plaatsen, vandaar dat onze gast het museum op zocht.

lees verder »

jan | 24-10-2014 | Reacties (2928)

paardenbijter

De paardenbijter is een zeer algemene libelle die je nog laat in het seizoen op verschillende plekken kunt aantreffen, veel eisen aan hun omgeving stellen ze niet. Ze kunnen zich in verschillende soorten wateren voortplanten. In het veld kunt u ze vaak zien in open ruimten bij bv bosranden of achter hagen waar ze jagen op insecten. Op de foto ziet u het mannetje paardenbijter, met zijn zwart/blauwe tekening. kenmerkend is de gele 'spijker' op het eerste segment van het achterlijf, net tussen de vleugels. De andere foto's laten de paring zien. Het mannetje, de bovenste libelle pakt het vrouwtje net achter haar kop vast. Het vrouwtje brengt dan haar geslachtsorgaan naar die van het mannetje, wat eigenlijk alleen maar een opening is. Zo ontstaat het zogeheten paringswiel. Op de detailfoto is goed te zien hoe het mannetje en het vrouwtje met elkaar verbonden zijn.

  

lees verder »

jan | 07-10-2014 | Reacties (3167)

Cameraval

De afgelopen 2 nachten heeft een cameraval langs een pad in de tuin vastgelegd wat er zoal langs komt lopen. We hebben recentelijk 2 cameravallen gekocht om eens te kijken of we in de tuin misschien iets kunnen doen rondom het thema 'zoogdieren' of  'diersporen'. Het is leuk als we beelden kunnen laten zien van tuinbezoekers en vervolgens gericht kunnen gaan speuren naar de sporen van deze tuinbezoeker en bijvoorbeeld aan de hand van z'n vraatsporen of keutels meer kunnen leren over het dier.

Een leuke tuinbezoeker die de cameraval gesnapt heeft, is deze egel. In de tuin zien we overdag meestal niet meer van deze bewoner dan z'n zwarte keutels, die vol zitten met resten van de prooidieren (kevers en slakjes) die hij gegeten heeft.

lees verder »

Erik Speksnijder | 03-10-2014 | Reacties (1044)

zomaar wat beestjes

Het maaiseizoen is weer in volle gang in de landschapstuin. Bij de wat kleinere tuintjes is het veel draaien en keren met de grote maaier, maar op de grotere stukken zoals de boomgaard of de grote weide voor het mottekasteel is het vooral meters maken. Recht toe recht aan achter de maaier. Saai is dat allerminst want er blijft van alles te zien. Sowieso is het goed opletten dat je de muizen en kikkers ontwijkt, maar ook veel insecten houden zich schuil in het hoge gras. Op de foto's ziet u zomaar wat beestjes die ik tijdens het maaien tegen kwam. Van links naar rechts op de foto's ziet u een schildwants, een beervlinder en een sprinkhaan. De schildwants is de bessenwants (dolicorus baccarum), een algemeen voorkomende wants, hij voedt zich met plantensappen liefst uit bloemen en vruchten. De vlinder is een kleine beervlinder, het is een zogeheten dagactieve nachtvlinder dat betekent dat ze zowel overdag als 's nachts actief zijn. tegenkomen kunt u ze op diverse plekken; duinen, heide graslanden. De laatste foto laat een grote groene sabelsprinkhaan zien. Een joekel van een sprinkhaan. talloze exemplaren trof ik aan tijdens het maaien. U kunt ze in de zomer ook vaak horen, ook in de nacht produceren ze een langdurig aangehouden luid, scherp geluid dat wordt omschreven als het geluid van een naaimachine.

  

lees verder »

jan | 26-09-2014 | Reacties (5425)

Tijgerspin

Vorige week werd door collega Jan in onze 'moerneringstuin' (een tuintje met zoutplanten) een tijgerspin ontdekt. Het is de eerste keer dat we deze spin in de tuin tegen komen.
De tijgerspin of wespenspin komt al geruime tijd in Nederland voor, maar wordt pas sinds een jaar of 8 met regelmaat in Zeeland gemeld. Het is een zuidelijke spin die hard aan het oprukken is en profiteert van onze warme zomers. Het is een opvallende spin, tenminste het vrouwtje is opvallend - het mannetje is een stuk kleiner en onopvallend getekend beestje. Het vrouwtje echter is opvallend geel gestreept en kan wel enkele centimeters groot worden (inclusief de poten - het lijf wordt maximaal 2 cm. groot). De tijgerspin is ondanks z'n indrukwekkend wespachtig uiterlijk, ongevaarlijk voor mensen. De soort wordt met name gevonden in vochtige graslanden, in slootkantjes, langs randen van het schor e.a.


lees verder »

Erik Speksnijder | 19-09-2014 | Reacties (4505)

glasvleugelpijlstaart

De vlindertuin staat in bloei en dat is te merken. Niet alleen ruik je de vlinderstruiken al van een afstand, maar ook de hoeveelheid vlinders die er te zien zijn is enorm. Atalanta, dagpauwoog, kleine vos, groot en klein koolwit vliegen er in grote aantallen. Ook een enkele gehakkelde aurelia laat zich zien. De blikvanger vandaag was de glasvleugelpijlstaart. Wat een schoonheid. Deze soort valt onder de nachtvlinders, maar vliegt overdag. Daarom noemen we dit een dagactieve nachtvlinder. Met name in de late ochtend en de vroege middag is hij te zien. Ze foerageren dan op buisvormige bloemen, in t geval van de foto dus op een vlinderstruik. met z'n lange roltong doet hij zich te goed aan de nectar van de struik.

lees verder »

Jan | 24-07-2014 | Reacties (2112)

Franse veldwesp

Gisteren hebben we ter voorbereiding van de uitbreiding van de loods hier rondom het gebouw het één en ander opgeruimd. Het was een warme dag en het viel me op dat de oude paardendrinkbakken waarin wat water staat en kroos groeit, druk bevlogen werden door Franse veldwespen. Sinds een aantal jaren is deze zuidelijke soort in redelijke aantallen aanwezig op de Bevelanden en Walcheren. De Franse veldwesp bouwt i.t.t. de bekende gewone en Duitse wesp geen beschut bolnest van papiermaché, maar een open raatje van papiermaché, dat op een beschut plekje wordt aangebracht. De Franse veldwesp levert geen overlast op en ook blijven de nesten maar klein met vaak niet meer dan een paar tot enkele tientallen wespen.

lees verder »

Erik Speksnijder | 04-07-2014 | Reacties (226)

Heggenrank

Op een aantal plaatsen rond het museum en in de museumtuin groeit heggenrank. Bij vele mensen in de tuin zal dit plantje waarschijnlijk worden uitgetrokken, maar wij koesteren deze plant. Al jaren vliegt op deze plant namelijk het heggenrankbijtje. Dit is een gespecialiseerde zandbij die z'n stuifmeel uitsluitend verzameld van deze plant. De heggenrankbij komt in Nederland met name in de zuidelijke helft voor; in het merendeel van Nederland is het een zeldzaamheid, maar hier in zeeland zien we hem veelvuldig.
Een nieuwkomer op de heggenrank - tenminste we hadden hem hier nog niet eerder gezien - is het heggenranklieveheersbeestje (een naam die Scrabble hoge ogen gooit). Dit lieveheersbeestje zagen we afgelopen vrijdag toen we langs een heggenrankplant liepen. Bij nadere insectie bleken er ook al zeer vele larven van deze soort op de plant te zitten. I.t.t. vele andere lieveheersbeestjes, eet het heggenranklieveheersbeestje geen luizen, maar snoept van de plant zelf.
En als je dan toch even staat te gluren bij zo'n plant, dan kan het vaak niet anders of je oog valt ook op andere leuke dingen; wat dat betreft is er in de natuur op een heel klein oppervlak soms al erg veel leuks te zien. In dit geval viel mijn oog op meerdere kleine boorvliegjes: de heggenrankboorvliegen. Prachtig, niet waar? Drie specialisten op 1 plant, dat zie je niet alle dagen.
In de pauze ben ik nog een keertje gaan gluren en toen trof ik een heel andere bezoeker. In dit geval geen specialist, maar een snoepende jonge bosmuis. Ook leuk.




lees verder »

Erik Speksnijder | 30-06-2014 | Reacties (3516)

vroege glazenmaker

Op 17 juni vlogen in een van de vijvers van de landschapstuin, om precies te zijn de eerste vijver aan de linkerkant van het hoofdpad, twee vroege glazenmakers. Dit is een libellensoort die je in Zeeland niet veel tegenkomt. Ze zijn tussen de 62-68 mm groot, hun lijf is lichtbruin, maar het meest opvallende zijn hun groene ogen. Normaal gesproken is het een soort van laagveenmoerassen, waar ze leven in een poel met hoge oeverbegroeiing en drijvende waterplanten. Het zijn echte zonliefhebbers, ze vliegen daarom ook vaak wat later op de dag als het wat warmer is. Vorig jaar zijn ze voor het eerst in de landschapstuin waargenomen. Blijkbaar is het ze goed bevallen hier.

lees verder »

jan | 19-06-2014 | Reacties (6739)

Groene kikkerconcert

In de vijvers in de landschapstuin is het in deze periode een 'lawaai' van jewelste. In één van de vijvers telde ik deze week, 26 kwakende mannetjes van de groene kikker (bastaardkikker). Met z'n allen proberen ze een plekje af te dwingen in de vijver en een vrouwtje te versieren. Soms is het even stil, maar zodra er één begint te kwaken, laten ze zich al snel allemaal horen.
Als het even stil is, kun je de kikkers ook zelf activeren door hun gekwaak na te doen; zo heb ik ook bijgevoegde foto's gemaakt. Het is hierbij de kunst om 'de kwaak' lang genoeg aan te houden. Soms ook worden ze geactiveerd door het knerpende geluid van voetstappen op het schelpenpad.



 

lees verder »

Erik Speksnijder | 11-06-2014 | Reacties (932)

grote fopwesp

Niet alles is wat het lijkt. Op 7 mei zag ik iets vliegen wat sterk op een wesp leek. Toen deze 'wesp' op een blad van de haag ging zitten viel meteen op dat het geen ingesnoerd lijf had en ook zijn antennes waren anders dan bij een gewone wesp. Het is dan ook een zweefvlieg. Het gaat hier om de grote fopwesp (Chrysotoxum cautum). Veel zweefvliegen doen alsof ze een bij of een wesp zijn om niet gegeten te worden door vogels. Wespen steken en smaken vies, zweefvliegen maken daar dankbaar gebruik van. Zweefvliegen leven van nektar. Op zonnige dagen zijn ze het makkelijkst te vinden, vooral in de buurt van schermbloemen.
 

lees verder »

Jan | 08-05-2014 | Reacties (3734)

zomergasten

Toen ik vanmorgen het hek opendeed van de museumtuin werd ik verwelkomt door het schreeuwende, schelle geluid van de gierzwaluw, schriieeeschriieee. Een groep van vijf van deze vogels vloog laag over het museum en de tuin. Prachtig! Ik denk dat ik niet de enige ben waar het geluid van deze vogels herinneringen oproept aan zwoele zomeravonden. De eerste gierzwaluwen arriveren in deze periode uit warmere streken. Bij ons broeden ze in steden en dorpen, vaak onder dakpannen. Ergens in augustus vertrekt deze zomergast weer naar het zuiden.

Jaarlijks maaien wij het riet langs de grachtkant van de tuin, waarbij we op sommige plekken een strook van een paar meter laten staan. Dit doen wij bewust. Er zijn bepaalde rietvogels die van oud riet houden om in te broeden. Een van deze soorten is de kleine karekiet. Elk jaar broeden er een paar paartjes bij ons in de gracht. Zodra het mannetje uit afrika terugkomt gaat hij in het oude riet zitten zingen. Zijn zang hoorde ik vanmorgen weer voor het eerst dit jaar in de tuin. Het bestaat uit het voortdurend roepen van zijn eigen naam, gecombineerd met imitaties van andere vogels of fluittonen.

lees verder »

Jan | 06-05-2014 | Reacties (2017)

viervlek

het is volop lente in de tuin, het groen loopt uit, vogels fluiten om het hardst, de vlinders vliegen al een tijdje en nu dan ook de eerste waarneming van een libel. De viervlek. Het is één van de vroege soorten, de vliegtijd is van ongeveer begin mei tot in september. De beste plekken om ze te zien in de museumtuin zijn de twee eerste vijvers bij binnenkomst, links en rechts van het hoofdpad. De herkenning moet niet al te moeilijk zijn, want u raadt het al op de vleugels heeft deze grote (tussen de 4 en 5 cm) libel  aan elke kant van het achterlijf 4 vlekken. De larven van een libel leven onder water. Als ze volgroeit zijn kruipen ze uit het water om van larve te veranderen in libel. De foto laat de pas uitgekropen libel zien.

lees verder »

| 25-04-2014 | Reacties (5722)

de zomertortel is terug

De Zomertortel is terug. Toen ik vanmorgen de museumtuin in liep werd ik verwelkomt door zijn spinnende geluid; turrr, turrrr. Jaarlijks kunnen we deze kleine slanke duif (iets kleiner dan een turkse tortel) horen in de dooie beuk halverwege de tuin. De eerste zomertortel arriveren in Nederland eind april, in september verlaten ze het land weer om te overwinteren in afrika.

lees verder »

jan | 24-04-2014 | Reacties (1983)

Grote keverorchis

Tussen de kruiden in de thematuintjes van Terra Maris groeien al meerdere jaren wilde orchideeën, zoals moeraswespenorchis en rietorchis. Vermoedelijk hebben we deze te danken aan  het afdekhooi dat we in de winter wel gebruikten, dat afkomstig was van natuurgebied De Schotsman. Een nieuwkomer is sinds 2 jaar echter de grote keverorchis. Deze lijkt spontaan gekomen te zijn. Momenteel staat deze onopvallende orchidee in bloei. De naam keverorchis dankt de plant aan het feit, dat bestuiving o.a. wel plaats vindt door kevers.

lees verder »

Erik Speksnijder | 16-04-2014 | Reacties (3489)

Muurleeuwenbek

In de landschapstuin groeit tegen de oude voormalige kasmuur de muurleeuwenbek. Op dit moment staat dit plantje fraai in bloei. De voegen van de muur bestaan uit kalkzandspecie en vormen een mooie poreuze ondergrond voor de plant. De muurleeuwenbek groeit met name langs de onderzijde van de muur, omdat dit de vochtigste plaats is vanwege optrekkend vocht uit de ondergrond. Hoger op de muur is het te droog voor de muurleeuwenbek.
De muurleeuwenbek is prima aangepast aan een leven op muren. Met zijn cimbaalvormige blaadjes (vandaar de Latijnse naam: ‘Cymbalaria’) vangt de plant regenwater op en geleidt dit naar z’n wortels. Als de plant in bloei staat, steken de bloemetjes ‘ver’ uit de muur om bloembezoekers, zoals de gewone sachembij, te lokken. Als de bloemen uitgebloeid zijn en zaad vormen, draaien deze zich weer naar de muur toe, zodat het zaad tegen de muur aan valt. Dit zaad bestaat uit kleine richeltjes, dat vermoedelijk dient om de hechtingskans van het zaad te vergroten.
De oorsprong van de muurleeuwenbek ligt in Zuid-Europa. In de 17e eeuw is de plant als tuinplant naar Noor-Europa gebracht en hier verwilderd.

lees verder »

Erik Speksnijder | 02-04-2014 | Reacties (1131)

Vingerhelmbloem

Onlangs plaatste ik een foto van een 'holwortel' op een fotosite, maar werd er op gewezen dat het een vingerhelmbloem betrof. Ik had de foto gemaakt in de landschapstuin, in de buurt van een paar holwortels en was er klakkeloos vanuit gegaan, dat deze gelijkende plant ook een holwortel is. De vingerhelmbloem heeft echter vingervormig ingesneden schutbladen onder z'n bloemen i.t.t. de holwortel die gaafrandige, ovale schutbladen heeft.

lees verder »

Erik Speksnijder | 21-03-2014 | Reacties (33)

Stengelloze sleutelbloem

Het stinzenplantenseizoen is momenteel op z'n hoogtepunt. De sneeuwklokjes zijn inmiddels vrijwel uitgebloeid, maar voor veel andere planten is dit de periode. Zo staan momenteel overal de narcissen, stengelloze sleutelbloemen en (vroege) sterhyacinten volop in bloei en op veel plaatsen tonen de boshyacinten hun eerste bloemen. Een bezoekje aan de Manteling is in deze periode dan ook aan te raden. Vooral rondom het landgoed Berkenbosch, maar ook rondom Westhove, is het een kleurrijk geheel.
In de tuin van Terra Maris staan slechts een aantal oude planten, zoals o.a. de stengelloze sleutelbloem. Deze hebben in de tuin allen witte bloemblaadjes met een geel hartje. Volgens de huidige boekjes is dit de echte oude stengelloze sleutelbloem; ander gekleurde planten worden gezien als recente aanplant uit tuincentra. In de Manteling klopt dit echter niet. Hier komen van oudsher meerdere kleurvariëteiten voor van de stengelloze sleutelbloem, nl. bleekgele en ook (bleek)roze exemplaren. Dit is iets unieks, dat zo ver ik weet, bijna nergens anders te zien is.

lees verder »

Erik Speksnijder | 19-03-2014 | Reacties (5118)

geringde aalscholver

Vanaf begin december 2013 verblijft er een aalscholver in de gracht rond de tuin van het museum. Niet heel erg bijzonder, in eerste instantie werd er dan ook weinig aandacht geschonken aan de vogel. Dit veranderde toen baliemedewerkster Ingrid met de mededeling kwam dat ze een ring om de linkerpoot van de vogel zag zitten. Knap gezien! De ring is ongeveer 1cm dik en heeft een doorsnee van ongeveer 3 cm. Een vogel wordt geringd in het kader van een of ander onderzoek. Elke ring heeft zijn eigen unieke code, door deze code te lezen kun je achter de 'identiteit' van de vogel komen; hoe oud is deze, waar geringd, door wie enz. Het aflezen van deze ring viel nog niet mee, het vergde het nodige sluipwerk en geduld. Uiteindelijk hebben we de ring kunnen aflezen. De inscriptie die er op stond was MM 21686 en museum Helsinki. Deze informatie heb ik opgestuurd naar het vogeltrekstation arnhem; een organisatie die bijna alles weet over geringde vogels. Hopelijk kunnen zij ons meer vertellen over onze finse gast.

lees verder »

jan | 13-03-2014 | Reacties (15)

vroege vlinder

Niet alleen zijn sommige vogels er al vroeg bij,  de eerste vlinder van het jaar werd zojuist gezien in de tuin. Het is een kleine vos. Doorgaans vliegen de eerste kleine vossen vanaf ongeveer half maart, maar op zonnige dagen nog vroeger in het jaar wil de eerste zijn winterschuilplaats al wel verlaten.

lees verder »

jan | 04-02-2014 | Reacties (3740)

zingende grote lijster

Vanochtend zat achter de loods van het museum een grote lijster te zingen. Zijn zang doet denken aan die van de merel, maar is minder gevarieerd. Hij zat hoog in een boom zijn lied te fluiten in het ochtendzonnetje. Door de zon lijkt het soms al voorjaar. Dat dachten tenminste twee kauwtjes ook, die vlogen al met takjes in hun bek een rondje over de landschapstuin.

 

lees verder »

jan | 04-02-2014 | Reacties (6191)

Voorjaar in de winter

Door de hoge temperaturen in de afgelopen decembermaand en deze januarimaand is de natuur behoorlijk van slag. In de ochtenden is de zang van de zanglijster en merel te horen en overdag laat de groene specht zijn lach al weer klinken. en zelfs de tjiftjaf liet zich pas al weer even horen - het moet niet gekker worden. Ook de sneeuwklokjes staan reeds volop in bloei - normaal gesproken bloeien deze bij een koude januari-februari maand pas in maart.
Ondanks het voorjaarsgevoel zijn ook onze vaste winterklanten echter van de partij, in en rond de tuin. Zo laat de ijsvogel zich weer zien en zo zitten in de bosjes naast het museum weer 2 vuurgoudhaantjes (een mannetje en een vrouwtje).

 

lees verder »

Erik Speksnijder | 17-01-2014 | Reacties (122257)